Op De Nobele Hoeve wordt Uphekka beoefend. Uphekka is het boeddhistische woord voor liefdevolle vriendelijkheid. Voor zachtmoedigheid. Een vermogen om bij lijden te blijven zonder erin te verdrinken of je ervoor af te sluiten. En juist op een erf waar dieren leven met een geschiedenis van pijn, met littekens van verdriet werkt deze vorm van aandacht, van aanwezigheid helend.

Daarom beweegt Margarit aan het roer. Ze bewaakt de agenda stevig. Ze weegt af wie er wanneer langs kan komen en op welke tijden het erf stil mag zijn. Als de dieren aangeven dat er onrust is worden er afspraken afgezegd. Zelden wordt dit gezien als een beslissing die hoort bij het hoeden van een sanctuary, maar op De Nobele Hoeve hebben we geleerd dat ze van levensbelang zijn. Stress is direct op te merken. Van een mens naar een dier en andersom. De dieren geven die signalen en wie ze opmerkt, gaat anders met grenzen om.

Bij Willem zie je het aan zijn ogen. Willem kwam als kalfje van veertien dagen oud op de hoeve wonen en heeft sindsdien niets anders gekend. Op een dag dat Margarit gehaast is, reageert hij anders dan wanneer ze er helemaal is. Dat verschil is met het blote oog te zien, in hoe snel hij komt en hoe lang hij bij haar blijft staan.

Terwijl er hier weer een ochtend begint, sterven er wereldwijd dieren in stallen die nooit daglicht hebben gezien. De aarde brandt en soorten verdwijnen sneller dan we kunnen meten. Tegenover dat weten voelt één erf in Brabant soms onwerkelijk klein. Margarit kan de gruwelijkheid van wat er op al die andere plekken gebeurt niet tegenhouden, maar ze kan wel op komen dagen met heel haar wezen voor de dieren die voor haar staan.

Daarom is haar dag niet toevallig ingedeeld zoals die is. Margarit doet rondes, neemt rust, speelt piano en mediteert. Ze wandelt vaak zonder telefoon en een afspraak zegt ze niet zomaar toe. Want een week uit haar anker komt uiteindelijk ook terug op het erf. Op Eefje die anders eet of Willem die net iets langer op zich laat wachten.

De dieren hebben inmiddels allemaal hun plek gevonden. Sommigen zijn volwassen geworden op het erf, anderen naderen het einde van hun leven. Voor beide is ruimte. Bij De Nobele Hoeve gaat het niet om meer dieren of een groter bereik. Soms wordt een dier gered waar je vervolgens twintig jaar leven mee deelt. En er komt een dag dat je dat dier ook weer moet loslaten.

Ook daarom zit een deel van de zorg in wat ogenschijnlijk buiten de dieren om gebeurt. In het wandelen, piano spelen en in het mediteren. In een afspraak afzeggen wanneer het teveel wordt. Wat Margarit nodig heeft om voor de dieren te kunnen blijven zorgen, kan ze niet pas bijeenrapen op het moment dat er iets misgaat. Er is een verschil tussen redden en zorgen. Margarit heeft dit keer op keer geleerd, op het erf, tussen de dieren.

Wil je De Nobele Hoeve ondersteunen?

Dat zou geweldig zijn. De Nobele Hoeve wordt financieel ook getroffen alle sociale, economische en politieke instabiliteit in de wereld, en klimaatverandering. Daarom vragen we de laatste tijd vaker of je misschien mee wilt doen met Teaming. Teaming houdt in dat je iedere maand 1 euro doneert. Hoe meer mensen meedoen hoe meer euro’s voor de dieren. Teaming is veilig en ze betalen de volledige euro uit. De Nobele Hoeve is hier ENORM mee geholpen. Teamer worden? Dat kan hier.
 Een donatie is natuurlijk ook zeer welkom. Dat kan hier.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]